Ni ĉiuj memoras, ke Keĥov diras, ke breveco estas la fratino de talento. Antaŭ ĉio, ĝi raportas al la talento de Anton Pavlovich mem. Estante brila mastro pri "parolado" detaloj, la verkisto sciis uzi unu aŭ du bone difinitajn vortojn, por prezenti siajn heroojn kiel vivantajn homojn al la juĝistoj, kaj pripensi la situaciojn, en kiuj ili estis priskribitaj.
"Thick and thin", intrigo kaj intrigo
Konsideru ekzemple la rakonto "Thick and thin." La resumo de ĝi reduktas al tiaj eventoj: sur la platformo de la stacidomo de Nikolaevsky, la familio de la oficiala malsupreniras de la trajno. La kapo de la familio estas nomita de iu kiu turniĝas, kaj ĝi rezultas, ke li estis rekonita de iama kompano de klaso, kaj nun ankaŭ oficiala. Kiu ajn venis - "maldika": maldika, vestita prefere malriĉa, kaj la odoro de ĝi ne estas tro presentable, ŝinko sandviĉojn vojo kaj kafo plankojn. Li estas ŝarĝita per valizoj, kartonoj kaj aliaj vojoj. Antaŭa amiko de lia - "dika". Liaj lipoj estas plenaj de satateco, li odoras dolĉa multekostajn kolonojn kaj multekostajn vinojn kaj vespermanĝojn, kiujn li nur manĝis ĉe la stacidomo-restoracio. Ĉi tie, fakte, kaj la tuta intrigo, kiu estas la rakonto "Thick and thin." La resumo de ĝi estas plu: malgranda konversacio inter Misha ("graso") kaj Porfio ("maldika"). Kaj ĉi tie la "detaloj" de Keĥov venas antaŭen. Svelta unue ne rimarkas la diferencon en socia pozicio inter li kaj la dua oficiala. Li ne vivas bone, sed li tute kontentas. Ĝi havas malgrandan salajron, vendas cigaredajn kazojn, la edzino donas privatajn lecionojn. Porfori sincere feliĉe renkontiĝi kun infana amiko, emocioj kaj memoroj inundis kaj superfortis la heroon. Li, kiel lia amiko, havas larmojn en liaj okuloj, kaj ambaŭ, kiel Chekhov skribas, "agrable agrabla". Tamen, la nuanco de la verko radikale ŝanĝas kiam la "partio" de dika eniras la rakonton. "Amiko Misha", ĝi rezultas, jam fariĝis sekreta konsilanto - rango en tsarista Rusujo estas konsiderinda! Ĝi havas "du stelojn", kaj ĝenerale, bone solvita. Ĉi tie, kaj ligis la kaŝitan konflikton de la verko, enkorpigita en la sama titolo de la historio "Thick and thin", mallonga resumo, pri kiu ni konsideras. Por Porfirio, amiko eltiro sur la karieran ŝtuparon estis neatendita. Estante sin malgranda kaj oficiala "malgranda" persono, li kutimas respekti la potenculojn de ĉi tiu mondo kaj timi ilin. En la heroo, la mekanismo de china-kulto, mallaborema, timo de aŭtoritatoj estas "turnita". Chekhov lerte montras ĉi tion. Maldika kvazaŭ ĉio estis tordita, lia sincera rideto fariĝas patosa, streĉita, similas al kriego, kaj la longa mentono etendiĝas kaj fariĝas pli longa. Li mumbas ion, stammers kaj estas tre patosa vido. Porforio estas humiligita kaj humiligita propra-vole! Sklaveco estas spirita, mensa, kiel veneno, aŭdante laŭvorte de ĉiu pore de sia korpo, el ĉiu vorto de ĝi. Li denove reprezentas "Misha", kiun li nun vokas laŭ titolo, edzino kaj filo, kaj li mem kaj membroj de la familio ŝajnas esti eĉ "pli maldikaj", etendantaj en ĉenon aŭ kovarde kaŝas, provante iĝi nevideblaj. Ĉi tiu epizodo elvokas amaran ridadon kaj rankoron por viro, pro siaj tragikaj virtoj la rakonto "Thick and thin." La resumo de ĝi poste reduktas priskribi la emociojn de la gravuloj. "Tolstoy" la tuta ekscito ĉirkaŭ lia titolo estas malagrabla. Li vere ĝojis pri Porfio kaj vidis en li ne subulon, sed viro, longatempa komplico en la prozo de infanoj. "Tolstio" volonte parolus pri la pasinteco, memoris la senkompetentan infanaĝon. Sed tia idilo estas neebla, diras Chekhov. "Thick, thin", la mallonga enhavo, pri kiu ni konsideras, estas realisma laboro. Kaj la konduto de Porfido estas tute tipa kaj korespondas al la kruelega vivo. En socio, kie la tuta libereco forestas, kie la autocracia malpacas homajn rajtojn kaj komplete sklavas ĝin, kie la materiala flanko de vivo diktas ĝiajn regulojn, malgranda persono tre malofte kondutas egala kun "granda homo". La humanismaj tradicioj de la tuta rusa literaturo rakontas al ni ĉi tion: la pushkin-stacidomon Samson Vyrin, kaj Akogan Bashmachkin de Gogol kaj Makar Devushkin Dostoevsky. Kaj memoru la "Morton de oficiala" de la sama Chekov - kial mortis lia heroo? Timu, ke mi tornis ĉe la estro! Jen ankaŭ nia mallonga enhavo de Tolstoy kaj la Maldika akcentas vian atenton, karajn legantojn, pri la ĉefa problemo de la rakonto: kiel povas homo "faligi per guto" elpremi sklavon? Volontulo!
La komponado de la verko estas cirkla: ĝi finiĝas per la frazo esprimita fare de Chekhov en la komenco - ke ambaŭ estis agrable surprizitaj. Kompreneble, "bela" - jam en figura signifo. Sed kiel forigi ĉi tiun servilecon - ĉi tiu demando metas la aŭtoron antaŭ la legantoj. Kaj ĉiu el ni devas respondi ĝin.