Heine la "Lorelei": malnova germana legendo

Rejno proksime Kabo Lorelei forte limigas lia fluo. Je ĉi tiu punkto, ĝi estas tre danĝera por la navigacio. Krome, estas tie, ke ĝi estas tre profunda. La vento hurlas ĉirkaŭ la Kabo, kaj sur la kontraŭa flanko povas aŭdi sonojn de la akvofalo. Nomu iam tradukita kiel "la roko kiu flustri". Sub akvo estis rifoj kiuj kreis danĝerajn vortico fluo. Prenita kune okazigis multajn vrakoj. Junaj romantika poeto en la "Libro de Kantoj" en 1823 metis la baladon "Lorelei". Genrih Geyne ne estis la unua, kiu alparolis tiun temon. Li romantikigita ĝin kiel necesa, kaj la epoko de liaj personaj spertoj.

tradukoj Heine

Plurfoje kaj en malsamaj momentoj de la poemo Heine la "Lorelei" traktita la plej bona rusa poetoj. En ĉiu el ili vi povas trovi diferencojn. La plej bona traduko de Heine de "Lorelei" konsideri la laboron de S. Marshak. Sed ĉi elekto - subjektiva prefero. La aŭtoro de ĉi tiu artikolo preferas la tradukon de Heine la baladon "Lorelei", kiu kreis la Vilgelm Levik. Estas ankaŭ interese kompari la liteto kun la traduko. En ĉi tiu laboro de germana poezio kaj muziko por tuŝi ke ĝi fariĝis popolkanto.

La temo de la poemo

Mallonge priskribi kio ĝi estas proksimume Heine. Lorelei - zlatovolosaya bela virino - sidante sur alta roko kaj kantas, por ke cxiu preteriranto ĝin, senscie enigas remilojn aŭ velo, kaj komencas aŭskulti ŝin kantante kaj rigardi dum ŝi kombas sian oran hararon ora kresto. En ĉi tiu epoko, la aero estas malvarmeta, malhela ... Rejno fluas pace. La bildo estas tiel bela, ke la leganto kaj naĝanto forgesi pri insidiousness de la Rejno. Ne estas surprize, ke Shipman gets alkutimiĝis ekbrilis sur klifo kaj aŭskultas misterajn melodiaj rimoj. Ĝi ĉesas rimarki la roko, kaj antaŭ li estas nur bela vizio, kies dia sonoj tute faras perdi al li la menson. La fino estas ĉiam unu - naĝanto mortas. KE estanta dirita, en la unuaj versoj de Heine, rakonto de malnovaj tempoj.

poezia tropoj

En la rusa Vilgelm Levik mi elektis amphibrach. Rimo li uzis la kruco kiel la originalo. 24 linioj en 24 linioj kaj interpretisto en la germana poemo. Ni komencis konsideri Heine poemo "Lorelei". Nia poeto ne deviis de Heine. La lirika heroo estas sur la bordo, kaj lia interno estas konfuzita malĝojo. Li estas plagita fare malnova rakonto li rakontas nun. La poeto sentas la minacanta akvo malvarmeta. Por la Rejno kaj endormiĝis en la mallumo. Lirika heroo iras al alia mondo kaj vidos la lasta radio de flamanta sunsubiro kaj bruligis ilin Viro sur la klifo.

Lorelei

En la poemo ne estas ago. Temas pri la priskribo de fatala beleco. Estas tio, ĉiuj en ora ardo (tiu vorto estas uzata tri fojojn, metitaj unu apud la alia, kaj ankaŭ tri ripetoj sian Heine), admiras la lirika heroo, neniam prenante la okulojn. Pli glata ago - la knabino trankvile kombante sian hararon (tiu frazo estas ripetita dufoje Heine - Sie kämmt ihr goldenes Haar, Sie kämmt es mit goldenem Kamme) - fascina reston. Magia kanto kaj versxas el ŝia buŝo, tute ravas kaj allogas lin. Kaj ne nur lin, sed ankaŭ remanto kiu forgesis pri ondoj. La tragedio: sorbas akvon naĝanto. Heine parolas pri tio kiel okazaĵo kiu ne povas esti malhelpita (Ich Glaube, morti Wellen verschlingen). La forto de la Loreley kantado tritura ĉiu. Ĝi estas malĝoja la lastaj du versoj emfazas germana poeto: Und das ĉapelo mit ihrem Singen, Die Loreley getan.

danĝera kurbo

La kanto estas plena de nekonata forto, tiel ekscita remanto, li ne vidas grandegan rokon antaŭ li. Li aspektas nur en alteco, la bela knabino oro Lorelei. Lirika heroo anticipas la finon: la segodentaj ondoj por ĉiam super la remanto. La tuta kialo por kanti la Lorelei.

Kial zorgi pri malnova rakonto de la aŭtoro

Eble ĉar ne tre longe, li postvivis la akcidenton de liaj esperoj. Relegante Brentano, Heine renkontis la bildon de la fatala, senscie portante monto beleco, kiu ekscitis lin. La poeto ekamis Kuzinu Amaliyu, kiam li vivis en Hamburgo, sed ŝi ne respondis al li. Liaj spertoj rezultigis linioj de baladoj. Dum la nazia epoko Heine libroj bruligitaj ĉe la intereso. Estis permesita nur "Lorelei", kiu estis perceptita kiel folklora.