Chatsky rilato al Sofía. Ĉu Sophia amo Chatsky inda?

"Ve de Wit" - multi-faceted produkto. Ĝi povas vidi kaj socia parodio kaj kritiko de la reĝimo, kaj historia skizo de manierojn. Ne lastan lokon en la libro estas la intrigo kaj amo. Chatsky sinteno al Sofya, iliaj sentoj - la kernon, kiu servas kiel la bazo por la rakonto, plenigas la vivon kaj emociojn.

Karakteroj per la okuloj de studentoj

Analizi "Ve de Wit" povas esti malfinio. Konsideru apartaj komploto movoj kun lupeo, por cotejo citaĵo el la memuaroj de samtempuloj, kaj biografioj de supozitaj prototipoj. Sed ĉi alproksimiĝo estas profesia analizisto, literatura kritikisto. En la lernejo lecionoj laboro legas tre malsame. Kaj analizita laŭ la rekomendoj de metoda eldonaĵoj.

Ekzistas unu tipon por ke la Ministerio de Edukado regule proponas studentojn por kompreno kaj posta eseo skribo: "Inda estas Sophia Chatsky amo?", "Ĉu Karenina Rajtoj estis decidi pri eksedziĝo?", "Karakterizado de princo Myshkin konduto." Ne estas certe kio volas atingi la eduka sistemo. Tia analizo estas fakte neniel koncernas la literaturo ne. Estas pli ĝuste monologo avino ĉe la enirejo, ili diskutis, se Claudia pravis el tria apartamento kiam piedbatis Vaska-alkoholulo, aŭ ankoraŭ estas en malvereco.

Kaj sperto studento de 9a klaso apenaŭ donas indikon de kiel estis necesa por eniri la karaktero. Estas neverŝajne, ke li povos kompreni ke ĝenas Sophia en Chatsky kaj kial. Escepte, kompreneble, la evidenta aferoj - tiuj menciitaj de la heroino sin.

Trajtoj de percepto teatraĵoj

tradiciaj interpreto de "Ve de Wit" de la teatraĵo estas la jena maniero. Chatsky - principan, estiminda kaj necedema. Ambient - personoj malalta, mallarĝa-atentita kaj konservativa, ne komprenas kaj ne prenas progresinta, pionira ideologio protagonisto. Chatsky elsendoj, ĝi elmontras kaj mokas, vorto reeks de socio malvirtoj kaj socio tordiĝanta bone celis sukceso, portas malico kaj kolera.

Estas malfacile diri, ĉu tiu efiko serĉis Griboyedov. Estas ĝuste la malo version, klarigante la teatraĵo strukturo kun senfina monologoj-apelacioj de la protagonisto ĝuste ĉar la aŭtoro parodiita bildo de liberala, multe paroli kaj nenio restas. Kaj multmaniere karakterizaĵon de Sophia kaj Chatsky determinita precize kiel la leganto perceptas la produkto. En la unua kazo li vidas la heroo idealisto kaj ne estimis lian impulsoj Filisxton en la dua - windbag demagogo ... kaj ankoraŭ ne taksi lian ráfagas Filisxto. Ĉu tio estas vera?

Detaloj temo kolizioj

Kiu Chatsky kaj Sophia? Tiu - dudek unu, ŝi estis - dek sep. Ni rompis tri jaroj antaŭe. Chatsky malaperis tuj kiam venas de aĝo, li forlasis la domon gardisto kaj revenis al la familio bieno. Mi ne venis, ne skribis. Nur prenis kaj malaperis. Por ajna kialo - ĝi ne estas tiel grava. Sed kion devas senti amon dek kvar knabino kiam la viro ŝi konsideras sian amaton, ŝia estonteco fiancxon, do simple prenas kaj folioj? Eĉ ne unu semajno, ne monato. Dum tri jaroj. Eĉ ĉe tridek ĝin - granda tempo. Kaj dek kvar - eterneco. Kion li faris tiom da tempo? Kiu pensas? Ĝi povas esti certigita ke la amo estas ankoraŭ vivas?

Ĉe dek kvar-neparaj jaroj, kun dekaĝula maksimumismo, dekaĝula emocio. Kritikistoj de la spektaklo al la knabino asertas ke ne ĉiu plenkreska virino renkontas. Sed la sinteno Chatsky al Sofia - ne evidenta punkto. Sufiĉas imagi situacion per la okuloj de la knabino, ne la ĉioscia leganto kiu Griboyedov ĉiuj ensume. Ne logike demandi, sed devus ĝin eĉ Sophia savi almenaŭ iuj sentoj por Chatsky? Kaj se jes - kial? Li s ne estas edzo, ne la grumo. Li - romantika admiranto, en momento uporhnuvshy ŝatas papilio de la kampo por tri jaroj. Emocia li estas. Sentojn. Indignigita dignon. Kaj ŝi? Ŝi ne devus esti en tia situacio senti vundita, konfuzite, kolero? Frustriĝo fine? Penélope, kompreneble, atendante Odiseo multe pli longe - sed la situacio estis tute alia. Chatsky - malproksime de Odiseo.

Sofia apudaj

Sed tio estas ĉio malantaŭ la scenoj. Jes, la atentema leganto komprenos ĉio se Fortikigu, sed la situacio daŭre provizis per aludoj, eroj de konversacio, memoroj. Vi povus bone eskapi viro kutimis vidi nur la ĉefa rakonto linio de la produkto. Kaj kio estas tie?

Chatsky subite revenis al la gardisto domo, en kiu ne estis tri jaroj. Li estis ekscitita, li estis en atendo, li estas feliĉa. Sinteno Chatsky al Sophia restis la sama. Sed ŝi jam enamiĝis kun alia. Unue, eĉ infanoj, amo forgesita. Ŝi estas entuziasma Molchalin. Ho ve, la elekto estas tre bona. Objektive - Li estas malriĉa, pli malalta klaso, ĝi estas evidenta misalliance. Kaj li subjektive - flabby sycophant, adulador kaj sensignifeco. Kvankam, ni notu, la perspektivojn ĝi tute bona. MOLCHALIN jam komencis fari karieron kaj Copes kun la tasko. Ĝi povas supozi ke la nova elektita Sophia iros nun

En ĉi tiu kazo, la junulo sin ne amas, tiu ĵus timema agnoski ĝin. Kaj la perspektivo de profita geedzeco ankaŭ por certa, estas tre bela. Ofte ĉi tiu estas la malfeliĉa elekto de esti riproĉita la knabino, respondante la demandon, ĉu indas amon Sophia Chatsky? Li interŝanĝis aglo sur deŝiris pasero, stulta.

Kaj kiu estas Sophia? La knabino kiu kreskis sen patrino, enfermitaj, preskaŭ sen lasi la sojlo de la domo. Ŝia cirklo de amikoj - la patro, kiu havas neniun ideon pri la edukado de la infanoj ĝenerale kaj precipe filinojn kaj servistino. Sofia scius pri homoj? Kiel ŝi minimume havas iun sperton? La sola fonto de informoj - libroj. Sinjorinoj 'franca romanoj, kio permesas al ŝi legi paĉjo. Kiel knabino povis distingi homan malsincereco, ĝi eniris en la konfido de multe pli matura kaj sperta homo? Estas nur ne realisma.

Sophia estas tre juna, ŝi estas naiva, romantika kaj neforta. MOLCHALIN - nur juna viro, kiu ŝi vidas preskaŭ ĉiutage. Li estas malriĉa, honesta, mizera, timema kaj ĉarma. Malgraŭ tio, kiel en la romano, kiun legas Sofia ĉiutage. Kompreneble, ŝi nur ne povis ne enamiĝi.

Kaj kio Chatsky?

La sama atenton meritas ankaŭ Chatsky personeco. Ĉu tia eraro kompromitas Sophia? Se vi rigardas la situacion objektive - ĉu granda perdo en sia vivo, tiu geedzeco?

Chatsky dudek unu. Loko li ne trovis. Provis ĝin, mi provas ĉi tie. Sed ... "Estus volonte cervido naŭza." Sinteno kiun persvadus lian bezonoj, ankoraŭ ne trovas. Sur kio signifas vivi Chatsky? Li havas bienon. Kaj, kompreneble, la servutuloj. Ĉi tiu estas la ĉefa fonto de enspezoj de la juna liberala. La viro kiu fervore kaj sincere bedaŭras servuto, nomas sian barbareco kaj sovaĝeco. Tia estas amuza problemo.

Ĉu Chatsky perspektivojn? Karieraj li ne, evidente. Nek la milita - li ne estis stulta Martinet. Nek financa - ĝi ne estas la vendisto. Nek politika - li ne trompos la idealoj. Alia Demidov li ankaŭ ne iĝis - ne tia teno. Chatsky de tiuj, kiuj parolis, ne de tiuj, kiuj faras.

Lia reputacio jam ruinigita, socio kuras de li kiel la pesto. Estas tre probable ke ĉiu via vivo Chatsky sidos sur la familia nomo, foje lasante la resorts kaj la ĉefurbo. Tio ĝenaj Sophia en Chatsky nun, nur progresos, kun aĝo ĝi iĝas eĉ pli mordaz kaj cinika, iritita per konstanta malsukcesoj kaj seniluziiĝoj. Eblas edzigxo kun viro konsiderita sukcesa partio? Kaj ĉu Sophia feliĉa kun ĝi - ĝuste kiel homoj estas feliĉa? Eĉ se ĝi Chatsky vere amas kaj konservos tiun amon? Apenaŭ. Eble la tragika elnodiĝo de la verko nur por la ĉefrolulo. Sophie nur bonŝanca. Malmultekoste.

Kaj en la formulación de la demando

Dum kiam la kvociento Chatsky Sofya diskutis sur la vojo: ĉu ĝi meritas tian grandan amon kaj tamen ne - tio en si mem estas stranga. Maletika. Ĉu eblas esti inda de amo? Tiu estas la unua? Promocio? Konformeco de fosto? Amas ne por io, kiel kialo. Pro la bezono estas tiu homo, kaj neniu alia. Jen vivo. Kaj neniu amo ne devigi lian celon sperti reciprokan sentojn. Ho ve. La demando mem estas valida. Do ĝi estas neebla. Amu - ne terpomoj en la merkato, por diri ĉu ĝi valoras ke por ŝia peto. Eĉ infanoj devas klare konscii pri tio, por ne paroli pri la pli malnovaj homoj.